DUANIN BEREKETİ

UNUTAMADIĞIM HATIRALARDAN...

(DUANIN BEREKETİ)

12 Eylül 1980 askeri darbesinin üzerinden henüz bir kaç hafta geçmişti. (Üniversiteyi kazanmış, fakültenin açılmasını bekliyordum)

Bir iş için köyümden (Şahmelek) Kütahya'ya gitmek üzere yola çıktım

Tavşanlı-Kütahya arası FİLİZ kooperatifine bağlı, muhtemelen 12 -15 kişilik küçük ford minübüsler çalışırdı. Onlardan birisine bindim.

Giderken jandarmanın yolda arabaları çevirdiğini gördük. Yaklaştığımızda bir er arabamızı sağa çekmemiz için işaret verdi. Önümüzde birkaç tane daha araba vardı.

O sıralar yollarda sık sık kimlik kontrolü yapılırdı. Kimliği olmayanların hele gençlerden ise sıkıyönetim komutanlığına götürüldüğünü, kapalı spor salonuna toplandığını, mahkemeye çıkıncaya kadar günlerce orada bekletildiklerini, dayak atıldığını duymuştum.

Sıramızı beklerken kimliğimi kontrol için elimi ceketimin iç cebine attım, kimlik yok... Öbür cebime baktım orada da yok. Sırtımdan sıcak su yürüdü. Tekrar baktım, pantolonumun cebine baktım yok... Her zaman ceketimin cebinde duran kimliğim yok. Evden çıkarken de kontrol etmemiştim.

O anki psikolojimi anlayabilirsiniz. İçimden öyle samimi dualar ediyorum ki, bir çıkış yolu istiyorum Rabbimden. O’na sığınıyorum…



Sıra bizim arabaya geldiğinde jandarma kimlik kontrolü yapılacağını söyledi ve arka taraftan kontrole başladı. Minübüs dar olduğu ve ayakta durmak eğilmeden mümkün olmadığından bir ayağını arabaya koyup boynunu uzatarak kimlik kontrolü yapıyordu. Benim arkamdaki şahsa sıra geldiğinde, kimliğinde mi bir problem vardı yoksa şahsın kimlik gösterme şeklinde mi problem vardı bilmiyorum, jandarma şahsa çıkıştı. O da bir şeyler söyleyerek kendini savundu falan derken iş biraz uzadı. Sonra durum sakinleşti. Jandarma kafa karışıklığıyla bana kimlik sormadan öbür koltuktakilere yöneldi. Ve beni atladı.

Tabii biraz rahatladım ama kontrol bitinceye dek tedirginliğim devam etti. Kontrol bitip “iyi yolculuklar” denildiğinde öyle rahatlamıştım ki…

Arabadan ininceye kadar bütün samimiyetimle duama icabet eden Rabbime hamd ve şükür ettim.

O hatıram duanın gücünü bizzat hissettiğim anlarımdan birisidir.

Belki de o durumun etkisiyle yola giderken kimliğimi ve diğer evrakımı kontrol ederim.

09/04/2021 Ali USLU/ TAVŞANLI

 

Hiç yorum yok:

Yorum Gönderme

MANŞET!

KISA BİR DUA AYETİ

  KISA BİR DUA AYETİ. ( Ve dua öğreten ayet) وَقُلْ رَبِّ اغْفِرْ وَارْحَمْ وَأَنْتَ خَيْرُ الرَّاحِمِينَ "De ki: Rabbim! Bağışla ve me...